Το χωριό μας

Στη βορειοδυτική πλευρά του βουνού Σκοτεινό είναι χτισμένο το χωριό Σκουτάρος, μέσα σε μία καταπράσινη κοιλάδα, πλούσια σε νερά και ποικίλη βλάστηση. Τα σπίτια, ειδικότερα τα παλιότερα, έχουν αυστηρή γραμμή, που θυμίζει την γραμμή των χωριών του Πηλίου. Διώροφα, κεραμοσκεπή, πετρόχτιστα, με παράθυρα και πόρτες, που σχηματίζονται από πελεκητή Λεσβιακή πέτρα. Στην πλατεία του χωριού είναι ο ναός της Κοιμήσεως  της Θεοτόκου, τρίκλιτη βασιλική του 1880 με υπέροχο ξυλόγλυπτο τέμπλο και  καμπαναριό από γκρίζο τραχείτη. Κοντά στην εκκλησία συναντούμε το ανακαινισμένο  νεοκλασικό κτίριο του παλιού Δημοτικού Σχολείου, χτισμένο από τραχείτη το 1909,  όπου λειτουργούσε πριν λίγα χρόνια Σχολή Ταπητουργίας.

Το χωριό Σκουτάρος είναι ένα από τα ελάχιστα χωριά που δεν παρουσιάζουν την τελευταία τριακονταετία πληθυσμιακή μείωση. Κατοικείται από περίπου χίλιους εκατό ανθρώπους, οι οποίοι διακρίνονται για την εργατικότητα τους και ασχολούνται με όσα επαγγέλματα έχουν σχέση με τη γη και την οικοδομή. Υπάρχει σεβαστό ποσοστό ανθρώπων που ασχολούνται με την ελαιοκομία, την κτηνοτροφία και τις οικοδομικές εργασίες και τα τελευταία χρόνια με επαγγέλματα του τουριστικού κλάδου.

Εκείνο όμως  που κάνει ξεχωριστό το  χωριό είναι η  μεγάλη του μουσική παράδοση. Το χωριό είναι γνωστό για τις φημισμένες κομπανίες του, τουλάχιστον τα τελευταία εκατόν πενήντα χρόνια που υπάρχουν ιστορικά στοιχεία. Και σήμερα ένα μεγάλο ποσοστό των κατοίκων του γνωρίζουν μουσική και παίζουν κάποιο παραδοσιακό μουσικό όργανο.

Επίνειο του  χωριού είναι η Άναξος, στο δρόμο από Πέτρα προς Σκουτάρο, με απέραντη ακρογιαλιά,  γραφικές ταβέρνες, ενοικιαζόμενα δωμάτια και ξενοδοχεία. Δυτικά της Ανάξου  βρίσκεται η Μικρή Τσιχράντα(Αμπέλια), ειδυλλιακή παραλία σε καταπράσινο  λαγκάδι. Δυτικότερα είναι η Μεγάλη Τσιχράντα με το ξωκλήσι του Αγίου  Παντελεήμονα, όπου στις 27 Ιουλίου γίνεται πανηγύρι.